Shiraz-Esfahan-Yazd

In de steden Shiraz, Esfahan en Yazd hebben we genoten van de eeuwenoude perzische geschiedenis.

Zo hebben we in Shiraz de graftombes van de bekende dichters Sa'di en Hafez bezocht. Met name de liberale dichter Hafez (1300 na Chr.) is nog steeds erg populair. Zijn tombe staat in een mooi aangelegde tuin, waar rond zonsondergang jonge en oude iraniërs samenkomen om elkaar zijn gedichten voor te dragen en tegelijkertijd met een hand het marmeren gesteente van de tombe aan te raken. Hafez steekt in zijn gedichten zijn liefde voor wijn niet onder stoelen of banken, misschien verklaart dat een deel van zijn populariteit. Hoe jammer is het dan ook dat er in Shiraz geen wijnrank (met de bekende Syrah-druif) meer te vinden is, sinds alcohol verboden is. We hebben het dus met alcoholvrije biertjes van Bavaria moeten doen, maar dan wel met zoete perzik- of limoensmaak...

Dat de perzische beschaving eeuwenoud is, zagen we bij ons bezoek aan Persepolis. De restanten van deze enorme stad van 500 voor Chr. laten zien hoe er vanuit Perzië destijds geregeerd werd van de Donau tot de Ganges. Als we ons dat proberen voor te stellen, begrijpen we ook hoe het kan dat Iran alles behalve een ontwikkelingsland is: er is van alles te krijgen ondanks de boycotten, de wegen zijn van prima kwaliteit en systemen als elektriciteit, afvalverwerking en schoon drinkwater, zijn gewoon op orde. Ook hebben we in Shiraz een hypermoderne Shopping Mall bezocht, waar met name luxe zaken als parfum, juwelen en groot speelgoed te koop zijn.

Toch doen veel iraniërs vooral hun inkopen in de eeuwenoude bazaars. We hebben in deze wirwar van overkoepelde steegjes genoten van de manier waarop iraniërs zaken doen (stemverhef en harde woorden kunnen na de zaken eindigen in het gezamenlijk drinken van thee).

Zowel de moskeeën als de tuinen van Shiraz doen sprookjesachtig aan. In de tuinen zien we veel stelletjes die (naast het ongezien kunnen daten) net als wij genieten van de bloemen, goed bijgehouden gazons en mooie vijvers. We snappen nu hoe het kan dat het engelse woord 'paradise' van het perzische woord voor tuin (paradis) afkomt!

Tijdens onze bezoeken aan verschillende musea hebben we ook meer gezien van de geschiedenis van Iran. Heel beeldend met aangeklede poppen laat een museum de belangrijkste personen voor Perzië zien. Opvallend is dat de Sjah ontbreekt en de dood van een geestelijke (vermoord tijdens een gebed) als martelaar groots wordt neergezet.

In Esfahan hebben we de mooiste moskee van Iran bezocht. De architectuur, symmetrie en kleurrijke mozaïeken zorgden voor wat oh-en-ah-momenten. Zeker toen we ontdekten dat in de nok van de koepel een pauw geschilderd is, die een lange staart krijgt als het zonlicht er vanuit een bepaalde hoek op valt.

Ook over het plein waar deze moskee staat is flink nagedacht. Het doet Pieters ruimtelijke ordeningshart goed dat de moskee ondergeschikt gemaakt is aan de perfecte symmetrie van het plein. Het kan dus wel! Op dit plein hebben we twee fietsers gesproken: in acht weken waren zij vanuit Ierland naar Esfahan gefietst. In de komende 8 maanden doen ze de rest van de wereld fietsend aan. Baas boven baas...

De beroemde bruggen van Esfahan (ook hier zijn stelletjes te vinden) leiden ons naar het armeense kwartier. Al 400 jaar luiden zij in islamitisch Esfahan kerkklokken. Dat voelt even als thuis.

Yazd daarentegen lijkt in niets op ons vertrouwde straatbeeld. Deze 7000 jaar oude woestijnstad is volgens Unesco een van de oudste steden ter wereld. Marco Polo was hier ook (1300 na Chr.), dus we zitten op de goede route! Toch komen de nauwe straatjes met eeuwenoude huizen gemaakt van modder op ons vooral benauwend over.

Veel meer genieten we van een bezoek aan de sportschool: in de voormalige watertoren wordt door mannen 'Zurkhaneh' beoefend. Dit is een duizenden jaar oude combinatie van sport, theater en religie. Onder leiding van een zanger met drumbeat die gedichten van Hafez zingt, doen de mannen fitness- en bodybuilding-oefeningen. Ook het bezoek aan de Vuurtempel van de Zoroastriërs en met name hun traditionele begraafplaats (skyburials), maakt indruk.

's Avonds belanden we in een backpackershotel. Iedereen zit achter zijn eigen laptop en de openingszin hier is: 'How fast is your connection?'. En daarmee bedoelen ze niet ons type notebook (papier met een ringband erdoorheen). Wij houden ons liever bezig met de perzische keuken: tussen alle laptops smult Pieter van zijn kamelenstoofpot.