Waar het christendom de islam ontmoet
Door: pieterenannemieke
Blijf op de hoogte en volg Pieter en Annemieke
16 September 2010 | Turkije, Selçuk
De cursus waterpijproken hebben we met succes volbracht (als je een niet geoefend roker bent is dat een hele opgaaf, maar de smaak van perzik maakte veel goed). Verder hebben we in Istanbul vooral genoten van de relaxte stad. De oproep voor het gebed galmt al om 6.00 uur door de straten, dus er was genoeg tijd om de Bazaars te bezoeken, om vis te eten in de haven (vis komt uit Noorwegen overigens, weg romantisch idee dat dat zojuist in de Bosphorus gevangen is…), om naar de haman te gaan en om met het oudste metrolijntje ter wereld naar de hippe wijk Galatasaray te rijden. Dit moderne winkelgebied hebben we vanuit een overvolle historische tram bekeken. Nog nooit hebben we straten met zoveel kleurrijke, winkelende mensen bijeen gezien; de tram moest zich er letterlijk een weg doorheen banen. Aan de ene kant is Istanbul modern (ook hier zie je veel spijkerbroeken, make up en hoge hakken), aan de andere kant viel ons juist ook op dat er veel (soms overigens zeer moderne) hoofddoeken en traditionele kleding gedragen worden, en dit niet alleen in de traditionele, religieuze wijken.
In de Aya Sofya hebben we voor het eerst gezien hoe het christendom en de islam hier samengaan. Naast de islamitische teksten zijn de afbeeldingen van Jezus en Maria weer zichtbaar geworden, stammend uit de periode voordat de kerk in gebruik werd genomen als moskee. Na vijf heerlijke dagen Istanbul zijn we met de boot over de Zee van Marmara vertrokken richting Bandirma, waarvandaan vervolgens onze trein naar Izmir vertrok. Treinreizen gaat traag (de staat van het onderhoud van het spoor is slecht), maar het rijdt wel stipt op tijd allemaal. Bovendien was het (deels verlaten) heuvelachtige landschap waar we doorheen kwamen zeer de moeite waard, zeker bij zonsondergang!
Hoe aardig de Turken zijn werd ons duidelijk op het station van Izmir. Al ver voor aankomst kwamen de conducteur en de cateraar bij ons zitten, om er zeker van te zijn dat we bij het juiste station zouden uitstappen. Toen dat was gelukt ontdekten we vervolgens dat de hoofdconducteur niet eerder de trein wegfloot dan dat hij zich ervan verzekerd had dat wij door Turkse medereizigers begeleid zouden worden naar het metrostation. Iedereen die zich op het perron bevond werd onderdeel van dit proces; als wij zouden verdwalen wordt dat gezien als een persoonlijk falen van hun kant. Vriendelijke mensen dus. Izmir hebben we alleen gebruikt als passantenplaats, het enige wat we er echt van meegekregen hebben was het reusachtige busstation. Vanaf meerdere platforms op verschillende niveaus vertrekken bussen naar alle hoeken van Turkije. Dat dit systeem ook nog werkt, ontdekten we op weg naar Selcuk, waar we binnen no-time waren. Inmiddels zitten we in een pension bij alleraardigste mensen. Vanochtend hebben we een heerlijk homemade ontbijt gehad van de eigenaresse, terwijl we met een zuidafrikaanse dame spraken over de Apartheid, Arjan Robben en hollandse kaas. Een goed begin voor ons bezoek aan Efes, een van de best bewaarde steden uit de klassieke oudheid. Hoewel wij niet erg fanatiek zijn in onze kennis over deze tijd, waren we bijzonder onder de indruk van hoe de stad er vroeger uitgezien moet hebben. Lopend over de oude hoofdstraat, onder poorten door langs de bibliotheek, een badhuis, tempels en de toiletten van vroeger, kwamen we uit bij het enorme theater dat zelfs nu nog wel eens gebruikt wordt voor concerten.
Maar het hoogtepunt van vandaag was niet dit enorme bouwwerk, maar juist een bescheiden kapelletje boven op een berg; Meryemana (de Mariakapel). Deze kapel is een bedevaartsplek voor zowel moslims als christenen. Het is mooi te zien hoe Maria in beide geloven een rol speelt en hoe klein de verschillen eigenlijk zijn. Het voor ons bekende kaarsje aansteken vindt hier plaats naast de muur waar moslims hun briefjes of andere offers in hangen om een wens te doen. Met deze gedachten reizen we morgen verder het achterland in…
In de Aya Sofya hebben we voor het eerst gezien hoe het christendom en de islam hier samengaan. Naast de islamitische teksten zijn de afbeeldingen van Jezus en Maria weer zichtbaar geworden, stammend uit de periode voordat de kerk in gebruik werd genomen als moskee. Na vijf heerlijke dagen Istanbul zijn we met de boot over de Zee van Marmara vertrokken richting Bandirma, waarvandaan vervolgens onze trein naar Izmir vertrok. Treinreizen gaat traag (de staat van het onderhoud van het spoor is slecht), maar het rijdt wel stipt op tijd allemaal. Bovendien was het (deels verlaten) heuvelachtige landschap waar we doorheen kwamen zeer de moeite waard, zeker bij zonsondergang!
Hoe aardig de Turken zijn werd ons duidelijk op het station van Izmir. Al ver voor aankomst kwamen de conducteur en de cateraar bij ons zitten, om er zeker van te zijn dat we bij het juiste station zouden uitstappen. Toen dat was gelukt ontdekten we vervolgens dat de hoofdconducteur niet eerder de trein wegfloot dan dat hij zich ervan verzekerd had dat wij door Turkse medereizigers begeleid zouden worden naar het metrostation. Iedereen die zich op het perron bevond werd onderdeel van dit proces; als wij zouden verdwalen wordt dat gezien als een persoonlijk falen van hun kant. Vriendelijke mensen dus. Izmir hebben we alleen gebruikt als passantenplaats, het enige wat we er echt van meegekregen hebben was het reusachtige busstation. Vanaf meerdere platforms op verschillende niveaus vertrekken bussen naar alle hoeken van Turkije. Dat dit systeem ook nog werkt, ontdekten we op weg naar Selcuk, waar we binnen no-time waren. Inmiddels zitten we in een pension bij alleraardigste mensen. Vanochtend hebben we een heerlijk homemade ontbijt gehad van de eigenaresse, terwijl we met een zuidafrikaanse dame spraken over de Apartheid, Arjan Robben en hollandse kaas. Een goed begin voor ons bezoek aan Efes, een van de best bewaarde steden uit de klassieke oudheid. Hoewel wij niet erg fanatiek zijn in onze kennis over deze tijd, waren we bijzonder onder de indruk van hoe de stad er vroeger uitgezien moet hebben. Lopend over de oude hoofdstraat, onder poorten door langs de bibliotheek, een badhuis, tempels en de toiletten van vroeger, kwamen we uit bij het enorme theater dat zelfs nu nog wel eens gebruikt wordt voor concerten.
Maar het hoogtepunt van vandaag was niet dit enorme bouwwerk, maar juist een bescheiden kapelletje boven op een berg; Meryemana (de Mariakapel). Deze kapel is een bedevaartsplek voor zowel moslims als christenen. Het is mooi te zien hoe Maria in beide geloven een rol speelt en hoe klein de verschillen eigenlijk zijn. Het voor ons bekende kaarsje aansteken vindt hier plaats naast de muur waar moslims hun briefjes of andere offers in hangen om een wens te doen. Met deze gedachten reizen we morgen verder het achterland in…
-
16 September 2010 - 13:10
Ingrid:
Ha Pieter en Annemiek,
Volgens mij hebben jullie het prima naar jullie zin! Dat laat de foto iig wel zien ;-).
Leuk om jullie berichten te lezen. De Meryemana hou ik in mijn achterhoofd om wellicht zelf een keer te bezoeken!
Veel plezier en tot het volgende bericht.
Groet,
Ingrid
-
16 September 2010 - 15:00
Janny:
Dag Annemieke en Pieter,
Wat heerlijk jullie verslag te lezen van het eerste stuk Turkije met de foto's. En zeer herkenbaar: de straten van Istanbul met zo'n ontspannen sfeer, de Aya Sofia, de vriendelijkheid van de inwoners, de prachtige oude stad Efese en het Mariakapelletje boven op de berg. Ik kijk uit naar de volgende verslagen, en wens jullie heel veel plezier en blijde ontmoetingen,
Janny -
16 September 2010 - 15:31
Pappa En Mamma;tom E:
Wat een geweldig verhaal!Dit is genieten. Zo leer je een land kennen.Ook vinden wij de foto's heel leuk.We wensen jullie morgen een goede reis en kijken alweer uit naar het volgende verslag!
liefs van pappa en mamma,Tom en Elise
mail volgt nog. -
16 September 2010 - 15:56
Papa B. En M@m@:
Gevaarlijk ding zeg, z'n waterpijp..maar wel lekker...Stik er niet in Dochter!Pieter(het shirtje staat je goed) is wat meer gewend aan dit soort zaken.Dat jullie er plezier in hebben is wel duidelijk.
Verder een mooi verslag van weer nieuwe belevenissen en ontmoetingen, met mooie foto's erbij. Geniet maar lekker saam en tot een volgend bericht.
XXX -
16 September 2010 - 18:13
Aline:
Hallo daar in Turkije,
Jullie schrijven je belevenissen leuk op. Ik kijk alweer uit naar het volgende verslag.
Jullie belevenissen in Istanbul zijn voor mij herkenbaar (behalve de Noorse vis...). Leuk dat jullie zoveel contact leggen met lokale mensen. O ja, en lastig hè, zo'n waterpijp haha! gewelidge foto.
Liefs uit Amersfoort -
16 September 2010 - 20:13
Marlies:
Hai zus en zwager,
Wat een weergaloze foto's en een geweldig verhaal! Jullie pellen zo zoetjesaan de verschillende lagen van Turkije af, denk ik. Het is genieten van de mooie beelden erbij. Efes belandt nu ook op mijn lijstje ;-)
Tot gauw!
x M -
16 September 2010 - 20:59
Sabine:
Leuk om te lezen, zo reizen wij ook een beetje mee!
Geniet ervan!
Groetjes Sabine -
17 September 2010 - 13:13
Vicky:
He he...eindelijk opgegeven om op de hoogte te blijven van jou/jullie reisavonturen. Uiteraard gelijk alle reisverslagen gelezen en foto's bekeken. Leuk om te lezen dat jullie het naar je zin hebben. Enne dat waterpijp roken...weet niet of ik dat ooit ga doen. Pieter ziet er vrolijk uit maar was dat voor of na de waterpijp:) Groetjes Vicky -
17 September 2010 - 19:07
Joost:
Mooi verslag, vanaf de bank in Hilversum, waar buiten weer eens de regen met bakken uit de lucht komt, genieten we van jullie reisverslag. Ga zo door!! Catherine wil nu ook graag naar Turkije op vakantie. Veel plezier en goede reis. Joost en Catherine en Arthur en Clémence -
17 September 2010 - 22:26
Michiel Van Woensel:
Es ist so weit. -
19 September 2010 - 07:46
Carlijn:
Hoi allebei,
Wat een geweldige verslagen schrijven jullie. Fijn dat jullie het zo goed hebben.
Jaap knapt steeds meer op. Liefs van Carlijn, Jaap, Marit en Wieke -
25 September 2010 - 23:02
Marian En Koos:
Super om jullie verslag even te lezen. Efese hebben wij ook aangedaan, dus het lijkt nog redelijk in de buurt. Koos heeft een waterpijp meegenomen uit Istanbul met appeltabak, dus als je tzt nog eens wilt verder roken. Wij hebben toen ook een rondje meegedaan op zijn verjaardag...(je moet soms veel doen om met je kinderen bij te blijven)
Een goede reis. Pamucalet of hoe dat ook heette was ook zeer de moeite waard en Milete een must...Dus als je nog tijd hebt. -
26 September 2010 - 12:02
Ellen En Piet De Bos:
Beste Pieter en Annemieke,
Via je ouders volgen we jullie prachtige reis op de voet. We vinden het heel bijzonder op deze manier jullie boeiende reis te kunnen volgen. We zien met spanning uit naar de volgende afleveringen.
met een hartelijke groet, Ellen en Piet -
26 September 2010 - 15:10
Roel En Wieke:
Hoi Pieter & Annemieke,
Een leuk verslag van een hele bijzondere reis!
Voor Roel herkenbare beelden van Istanbul, een stad met een rijke traditie en een fantastische dynamiek.
Oost Turkije zal heel anders zijn....! Een goede voortzetting van de reis, en we zien uit naar jullie volgende verlagje! -
27 September 2010 - 17:49
M-T:
Haai Pieter en Miek!!
Echt super om over jullie avonturen te lezen!Veel groetjes uit een alweer donker Zweden...
//M-T -
27 September 2010 - 19:30
Annelies Heijl:
Hallo Annemieke en Pieter,
Super mooi verslag. Prima reclame, in deze woelige tijd, dat het geloof van de Moslims en Christenen niet veel van elkaar verschillen!!
Enne, Annemieke, lekker hé zo'n waterpijp. Even een anekdote: Jaaaaren geleden was ik ook bij de Mariakapel, wat was ik ziek!!! Heb -heel oneerbiedig- achter de kapel staan overgeven!!! Maria zal me dit niet kwalijk hebben genomen!!!
Geniet maar lekker van jullie reis, ik blijf jullie volgen.
Groet van Annelies Heijl
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
